Ingezonden post

Ingezonden Post: Aangepast op 13 april 2011

OPROEP
Hier onder is een foto afgebeeld van de KCT ??-pel. lichting 53-??.

Oud lid Herman Reitsma † staat op deze foto, maar we weten niet wie hij is. Wellicht herkent iemand Oud lid Herman Reitsma . Dan graag melden bij het bestuur.

Team  COWS (Commando Wandelstichting) 

Stel de wandelmaten- en hun goede doel niet teleur mannen!

Graag even lezen, en duik in u portemonee….

25 maart 2011          Stand sponsoring:       Euro 1445 

We komen dus nog wat tekort……

Een team van de COWS zal op 25 en 26 juni 2011 deelnemen aan één van de zwaarste lange afstandstochten van Nederland, de Oxfam Novib Trailwalker. Deze Prestatie-Sponsorloop heeft tot doel fondsen te verwerven om vooral onderwijs- en educatie projecten in ontwikkelingslanden te financieren. Dit jaar heeft Trailwalker een concreet doel: kinderen naar school in Birma/Myanmar! 

Team COWS 
De groene baretten waren nog niet gesignaleerd in de voorgaande twee edities van de Trailwalker. Na een “uitdagende” uitnodiging van de organisatie nam de COWS de handschoen op! Het COWS team zal bestaan uit de ervaren lange-afstandlopers Jo Huntjens, Albert van Heijningen, Wouter Kamphuis en Jan Middelkoop. Voor de verzorging tekenen Kees van der Jagt en Kees Oskam. Als eerste reserve staat Kees Oskam van Vereniging Zuid-Holland ingeschreven en loopt alle oefentochten mee. Naast het prachtige doel van Trailwalker 2011 zullen zij natuurlijk ook het Korps Commandotroepen / Commandostichting op waardige wijze vertegenwoordigen. 

Oxfam Novib Trailwalker 2011 
Oxfam Novib Trailwalker is een unieke teamuitdaging om armoede en onrecht de wereld uit te helpen. Het is een wandeltocht van 100 km door de prachtige natuur van de Veluwe, afgelegd door teams van 4 personen in maximum 30 uur. Starten en aankomen met een team van 4 is het doel. Dus geen estafette maar een echte teamprestatie. Bovendien zamelt elk team minstens 3000 Euro in voor de onderwijsprojecten van Oxfam Novib.

Trailwalker wereld wijd 
Oxfam Trailwalker is begonnen in 1981 in Hong Kong, als oefenwandeltocht voor militairen van het elitekorps Queen’s Gurka Signals Regiment. In 1986 werd Oxfam uitgenodigd mee te werken en vanaf 1997 werd het evenement officieel Oxfam Trailwalker. De laatste twintig jaar hebben zich voortdurend meer landen aangesloten bij de internationale Trailwalker-traditie. Trailwalker wordt georganiseerd in ondermeer Ierland, Japan, Nieuw-Zeeland, Australië, Groot-Brittannië, Duitsland, België, Frankrijk, Canada en – nog altijd – Hong Kong. Inmiddels is Oxfam Novib Trailwalker een echte sport-en fondsenwerf-klassieker. Jaarlijks lopen wereldwijd ruim 14.000 mensen de Trailwalker, die samen meer dan vijf miljoen euro bijeenbrengen. De eerste Nederlandse Trailwalker vond plaats in 2009. 

Sponsor ook dit geweldige team! 
We laten de bikkels die deze uitdaging hebben aangenomen natuurlijk niet in de steek. Zij het afzien, de spierpijn en misschien zelfs de blaren, wij als “commandogemeenschap” zorgen er natuurlijk voor dat die Euro 3000 (minimaal) er snel komen! 

Wilt u het team COWS voor de TRAILWALKER sponsoren? Dat kan rechtstreeks via de internetsite op de volgende manier: 

1) Ga naar: www.oxfamnovib.nl/trailwalker 
2) Onder de bovenste foto staat, over de breedte van het beeld, een groene balk; zet de cursor op: “Word Sponsor” ! 
3) Klik op: Word Sponsor! 
4) Klik op: Steun een team 
5) Ga bij de vraag: Wie sponsort U? naar het kleine zwarte driehoekje rechts van de vraag, klik erop en vul in COWS of klik op COWS. 
6) Kies Ja of Nee op de vraag of U als bedrijf (of individueel) sponsort. 
7) Klik op: Sponsor Nu! 
8) Vul de gevraagde gegevens in, zoals sponsorbedrag, naam en adres van de sponsor, en keuze van betaalwijze( ideal, Paypal+ Credit card of incasso) 
9) Klik op : “Verzenden” : KLAAR ! 

U kunt ook uw sponsorbedrag overmaken op: 
Bankrekeningnummer 90 43 30 133 t.n.v. SWOC te Ammerzoden onder vermelding van Trailwalker 2011.

De gestorte bedragen worden door zorg van COWS overgemaakt op rekening van Oxfam Novib Trailwalker /Team CoWS. 
Elk bedrag is welkom! 

We houden u op de hoogte van de voorbereidingen via www.korpscommandotroepen.nl 
Zie ook www.trailwalker.nl

Tekst- en opmaak:       Jelle Schepers

Bron:                           Officiele website van het Korps Commandotroepen

Website:                      www.korpscommandotroepen.nl

Geheime para-inzet commando’s Afghanistan (video)

Een team van special forces Task Force 55, bestaande uit 9 man van het Korps Commandotroepen en een Afghaanse coalitiepartner, heeft in juli 2009 een zeer uitzonderlijke parachute-inzet in Afghanistan uitgevoerd. Voor het eerst sinds 1949 werd weer een operationele parachutesprong gemaakt. De deelnemende commando’s werden vorig jaar al onderscheiden met de ‘operationale vrije val wing’.

Om deze bijzondere inzetmogelijkheid van de Nederlandse commando’s voor de vijand geheim te houden is de operatie en de bijbehorende uitreiking van de wings tot einde van de inzet van Taskforce 55 in Afghanistan geheim gehouden.

De groep had de taak om ongezien de bewegingen, intenties en sterkte van vijandelijke eenheden in een gebied in kaart te brengen. Omdat het niet mogelijk was om per auto of te voet ongezien in het gebied te komen, werd besloten om parachutisten in te zetten.

Het team werd ‘s nachts door een vliegtuig van de International Security Assistance Force (ISAF) boven het vijandelijke operatiegebied gedropt. Een van de commando’s: “Iedereen dacht eigenlijk dat het toch nooit zou gebeuren, maar in Afghanistan blijkt het valscherm op een bepaald moment het beste middel om je mensen te vervoeren. Terug in Roosendaal realiseer je je dat het toch wel heel bijzonder is geweest.” De taak werd succesvol uitgevoerd en vormde een essentiële bijdrage aan de veiligheid van de grondeenheden.

60 jaar eerder

De laatste keer dat Nederlandse militairen een operationele sprong maakten was 10 maart 1949, tijdens de Nederlandse inzet in Indonesië. Nederlandse Militairen die een dergelijke parachutesprong in vijandelijk gebied maken, mogen daarna de operationele wing te dragen. De commando’s ontvingen de wing op 15 december 2009 uit handen van oud-kapitein Siem Boons, zelf drager van het bijzondere erkenningsteken.

Bijzondere capaciteit

Alle Nederlandse special forces worden opgeleid aan de Defensie Paraschool voor para-inzetten. Binnen het Korps Commandotroepen zijn er speciale teams die zich verder specialiseren in parachutespringen. Naast uitrusting kunnen zij dan ook passagiers meenemen in een zogenaamde tandem sprong. Bij de operatie in 2009 werd zo de Afghaanse partner meegenomen.

Erkenning

De inzet van de Nederlandse special Forces in Afghanistan is van essentieel belang geweest voor de ISAF en de Nederlandse eenheden. Dat de eenheden vaak onder extreme omstandigheden opereerden, blijkt naast de operationele wings ook uit de Militaire Willems-Orde voor kapitein Kroon, 12 dapperheidsonderscheidingen, 2 Eretekens van Verdienste en het Bronzen Schild.

Video : http://www.thuisfrontafdeling.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=10558:geheime-para-inzet-commandos-afghanistan-video&catid=5:algemeen-nieuws&Itemid=24

Bron: Info via de Collega's van website Green Beret B.D. Belgie

Hotel ‘Zur Schmitte Schmallenberg-Westernbödefeld’

Beste ‘Oud’- Commando en partner, en natuurlijk andere belangstellenden,

Opnieuw presenteren wij U met trots ‘Zur Schmitte Programma 2010’

  • Uitgebreidde ‘live show cooking’ in het restaurant
  • Nieuwe uitstapjes- en excursies
  • Romantisch ‘Candle light diner’
  • Extra entertainment en thema avonden
  • Regelmatig ‘Live music’

Dit naast de gebruikelijke ‘Zur Schmitte Formule’ te weten…

  • 4 maal een luxe ontbijt buffet
  • 4 maal een warme lunch
  • 4 maal een culinair diner (keuze Menu)
  • Tussen 17.00 en 24.00 alle drankjes gratis!
  • Luxe 2 persoon kamer met douche, WC en TV met o.a. Nederlandse zenders
  • Gratis gebruik van alle Hotel faciliteiten o.a. ‘wellness’
  • ‘s avonds regelmatig vermaak- en gezelligheid

Wij hopen U graag in 2010 wederom als hotelgast te mogen begroeten, en zetten weer alles op alles om U een fijn verblijf in ons gezellige, comfortabele hotel te verzorgen…

Met vriendelijke groeten,

Familie Martin en André Willemsen en team.

Bent u geïnteresseerd en wilt u reserveren? Bel dan naar 0049 2977- 70 97 58 waarbij u in het Nederlands te woord wordt gestaan. Wij zien uw komst graag tegemoet!

Martin en André Willemsen, hotel ‘Zur Schmitte’, Am Roh 2, 57392, Schmallenberg in Duitsland. E-mail:info@zurschmitte.nl

Bekijk ook onze website:www.zurschmitte.nl

Commandovereniging Zuid-Holland Schietwedstrijd 2009 

Alweer voor de derde keer waren we te gast bij de zeesoldaten van de schietvereniging Contact Oud Mariniers in Rotterdam. Dit keer op zaterdag 31 oktober. Het is- en blijft wennen met deze zeeschuimers, die een elektrisch scheerapparaat een ‘klusbrommer’ noemen, de keuken de oneerbare naam het ‘kombuis’ geven, en in plaats van een spelletje badminton spelen zeggen deze zeerotten “We gaan effe pluimballen”. Maar goed,…het zijn en blijven Mariniers,…daar kunnen ze ook niks aan doen. Zoals ik zei is dit evenement verplaatst naar de zaterdag om meer leden de gelegenheid te geven om hieraan deel te nemen. Rond half negen togen we het bolwerk binnen en werden hartelijk ontvangen. We trapten af met een lekker bakkie koffie. Hierna kon men zich inschrijven en nadat een kopie legitimatie was verstrekt kon men de baan op. Omstreeks 09.00 uur begon de schietwedstrijd. De club van 13 deelnemers werd opgesplitst in drie groepen. De 1e groep ging ‘liggend’ klein kaliber schieten op de 50 m baan, de volgende groep ging pistoolschieten klein kaliber op de 25 m baan en de laatste groep ging aan de slag met een Tsjechisch vuistvuurwapen. (CZ 9 mm). Het laatste onderdeel deed niet mee met de schietwedstrijd,…maar was natuurlijk wel weer geweldig. De begeleiding was uitstekend en verzorgd door ervaren en deskundige schietinstructeurs die zich vrijwillig beschikbaar stelden op hun vrije zaterdag om onze mensen te begeleiden. Er werd ook dit keer weer behoorlijk geschoten waarbij een aantal schutters zich duidelijk onderscheiden. Zo rond elven werd de wedstrijd beëindigd en werden de punten geteld. In de bestuurskamer, op de 1e verdieping, vond de prijsuitreiking plaats. De eerste plek ging dit keer naar Ruud Mes,…ja…ja…de zoon van Rob Mes,…die gelukkig de eer van de familie hoog houdt, want Rob mist zelfs met hagel een hooiberg op 3 meter nog,…maar dit terzijde. Ruud kreeg tevens de Prins Bernhard Wisseltrofee overhandigd van de voorzitter van het C.O.M., en mocht daarnaast, geheel in Korps traditie, een lekkere fles Schotse Whisky meenemen. De 2e plaats ging naar ex-‘wout’, oftewel onze oud gemeente cowboy Jan-Gert van Helvert welke eveneens een mooi flesje Achnacarry vocht in ontvangst mocht nemen. De rij werd gesloten door Kees Oskam die als 3e eindigde en een bottel Franse wijn in z’n zak mocht steken. Overigens waren de winnaars van 2e en de 3e prijs dit jaar afkomstig uit dezelfde lichting: ‘ 83-02 104e Wrn.Verk.Cie. 1e pel., en dat is echt geen toeval! Heren winnaars,…klasse en alle proficiat! Overigens zijn Coen Jansen, Jan-Gert en Ben Schrama inmiddels lid geworden van de C.O.M. Schietvereniging. Als jullie belangstelling hebben, neem dan met hen contact op voor een vrijblijvende introductie en eventueel lidmaatschap.

Last but not least kregen de aanwezige schietinstructeurs na een ferme handdruk ook een fles Franse wijn, met de wens dat deze hen mag smaken. Na het officiële daalden we af naar de kantine. Zelf kwam nog in gesprek tijdens het après-schieten met Chris de Korte, die ooit samen met Aad de Hoog, ook zo’n betrouwbaar type, jaren geleden werden ingerekend door de leiding van de schietbaan omdat zij tijdens een schietoefening tegelijkertijd een koprol maakten en vervolgens vuurden. Chris: “Men vond dat schijnbaar vreemd, of gevaarlijk en dat wij apart waren, wij vonden van niet, maar we stonden wel snel buiten op de stoep….” Aldus de onnozel kijkende en schouderophalende sportschoolbeheerder. Hmmm,…zo vreemd is dat misschien niet Chris, probeerde ik hem nog uit te leggen,…maar beste lezers, als jullie Chris kennen, dan weet je dat dit verloren tijd is. We hebben er gelukkig erg om kunnen lachen. Overigens bleef de bar lange tijd bezet en het werd nog een amusant samenzijn, en dat in het hol van de leeuw: De bar van de schietclub van het Korps Mariniers. Kortom, het was weer een zeer geslaagde middag.

Rond de klok van tweeën verlieten we de schietclub met nog meer schietervaring en hopen dat wij ook volgend jaar weer aanwezig mogen zijn de scores verder aan te scherpen.  

In ieder geval willen wij namens het bestuur- en alle aanwezige schutters van Commando Vereniging Zuid-Holland het bestuur van het C.O.M.- en alle instructeurs aanwezig op deze middag bedanken voor hun tijd, inzet- en bereidheid om deze middag wederom tot een succes te maken.

Namens alle aanwezigen,

Kees Oskam

Verslag CoWS Bergwandelen van 11 t/m 18 september 2009 Berchtesgaden

Voor de 8e keer heeft het CoWS (Commando wandelstichting) een uniek bergwandel evenement georganiseerd om en nabij het Berchtesgadener Land. Het Berchtesgadener Land ligt verscholen in het zuidoostelijke hoek van Beieren – in het noorden het Vooralpenlandschap met het kristal heldere Abtsdorfer meer, in het zuiden begrensd door indrukwekkende bergtoppen. In deze streek liggen de bekende plaatsen Berchtesgaden, Schönau am Königssee en Bad Reichenhall. Het gebied ten zuiden van Berchtesgaden wordt in beslaggenomen door het enige hooggebergte-nationaalpark van Duitsland met de meest noordelijke gletsjer van de Alpen. Zeldzame planten, marmotten, gemzen en steenbokken hebben hier hun toevluchtshuis. Inmiddels zijn ook Nederlandse Commando’s de laatste jaren regelmatig gesignaleerd in dit geweldige natuur- en wandelgebied.  Het gebied leent zich bij uitstek voor intensieve, maar vooral sportieve bergwandelingen. Herkenningsteken van de streek is de Watzmann, de op een na hoogste berg van Duitsland (2.713 m). Over deze mystieke berg doen niet voor niets talrijke sagen en legenden de ronde.

Berchtesgaden werd dit jaar voor een 3e achtereenvolgende keer bezocht door de ‘Korps wandelclub’. Vrijdag 11 september ontmoeten we elkaar rond 08.00 uur in Landgraaf bij de oud-kompelwoning van ‘berggeit’  Jo Huntjes. De crew was nu compleet: Jan Middelkoop, Albert van Heijningen, Piet Versteden, Mack Bouman, Kees Oskam en Jo Huntjes. Na de koffie met vla stapten we rap in de auto’s en begaven ons richting Zuid-Duitsland. In de vooravond arriveerden we in Berchtesgaden en kwamen aan bij pension Alpina. Tijd voor een pils, gevolgd door een goede maaltijd elders in Berchtesgaden, dat hadden we ook wel nodig want we waren hier niet voor de gezelligheid natuurlijk.

Zaterdag 12 september Hochstaufen über Steiner Alm 1.771 m. Voor de 1e dag stond de Hochstaufen op het programma. Een gemakkelijke inloopdag volgens Albert van Heijningen. Ja,..ja….Dat kennen we onderhand. De voertuigen hadden we geparkeerd bij Schloss Staufeneck en in een straf tempo gingen we de hellende bergpaden op. Er werd halt gehouden bij Steiner Alm, waar de eigenaresse speciaal voor ons de hut opende. Na vocht, worst, koek en andere eet- en drinkbare brandstoffen tot ons genomen te hebben ging de tocht verder. Onderweg pikten we nog elk een boomstam mee die voor brandhout zou dienen voor de berghut op de top. Later, na zo’n drie kwartier met een onhandelbare boomstam het bergpad omhoog gestruind te hebben, zagen we een afdak met kleine houtblokken. Het was eigenlijk de bedoeling geweest om deze compacte blokken in je rugzak te doen, maar wisten wij veel, dus besloten we om maar verder te lopen met de oer zware stukken hout. Na klauteren, en klimmen bereikten we de top,…met boomstam, en overhandigde deze aan de eigenaar van het Reichenhaller Haus. Hij mompelde iets van: “ Sie sindt allen verrückt…”,…maar dat was  oud nieuws. In ieder geval kregen we in ruil voor de boomstammen elk een halve liter bier. Ik heb slimmere deals gedaan in mijn leven, maar dit terzijde. Na aangenaam verpozen te hebben op het grote terras, zonder uitzicht, want er hing weer eens mist,…besloten we de afdaling te gaan beginnen. Je kunt op twee manieren afdalen: zoals iedereen dat doet, gemakkelijk via gangbare paden, of, zoals van Heijningen voorstelde: “laten we dit keer een de ‘andere’  afdaling doen”. Nou,..nou….dat was weer een fijn idee van onze innemende secretaris. Ik heb in korte tijd zelden zo veel nieuwe scheldwoordencombinaties gehoord  tijdens deze afdaling. Natuurlijk komt aan deze warming-up dag van slechts 9 uurtjes ook weer een eind en een koude pils en een goed maal doet alle ellende als sneeuw voor de zon verdwijnen.

Zondag 13 september Toni-Lenz Hütte und Eishöle 1.450 m. Dag 2,…Wat zal deze dag weer brengen? Inmiddels wisten we dat een ‘makkelijk’ dagje zwaar en intensief is. Deze dag werd betiteld als ‘gewoon’,…we hielden ons hart vast. Het was weer strompelen en klauteren naar de top, aangekomen wandelden we de berghut in en dronken gezamenlijk een paar pilzen. Er stond een bezichtiging van een ijshol op het programma, maar we zouden ’s avonds op stap gaan in Bad Reichenhall, dus lieten we ons maar weer van het bergpad af kletteren naar het dal. Beneden aangekomen snel in de voertuigen en als een haas naar het pension voor een wasbeurt. Jo, onze politie Bop, achter het stuur van het omgebouwde rijdende pakhuis van Piet Versteden, zette ons keurig voor de biertent af. De avond begon netjes, gebraden haantje, pilsje,…nog een pilsje en nog een….Tja,…de rest laat zich raden. De aanwezige Duitsers zullen zich waarschijnlijk nog heel lang ‘der Hollanders’ blijven herinneren. Het was een bijzonder feestelijke avond die weer aan de balk geschreven kon worden.

Maandag 14 september Grünstein und Grünsteinhutte 1.304 m. Jan en Kees bleven in het dal. Er moest een nieuwe band geregeld worden voor Jan’s auto, en de bovenbenen van Kees zaten tijdelijk op slot door de klim- en klauterpartijen.  Nadat de band besteld was hebben beide ‘drukkers’ een bezoek gebracht aan de Obersalszberg, de vroegere habitat van oom Adolf. Gezamenlijk brachten ze vervolgens een bezoek aan een imposante tentoonstelling over de 2e wereldoorlog, reden daarna per auto de hoog gelegen panoramaweg af en togen naar hotel Zum Türken om daar het  gangenstelsel te bekijken die de verschillende bunkers van Hitler met elkaar verbonden. Hierna troffen we elkaar weer in Berchtesgaden waar Albert en Grada Onink inmiddels waren gearriveerd vanuit het naastgelegen Oostenrijk. Gezamenlijk zochten we een eettent en het zou nog een zeer plezierige avond worden.

Dinsdag 15 september Rustdag en een excursie naar Salzburg. Zon, geen gezwoeg in de bergen, terrasje met een biertje erbij….het was daar nog beter als in de hemel. Mack Bouman moest zo nodig weer iets cultureels doen en stelde voor om een burcht boven op een berg in Salzburg te gaan bezichtigen. Of we nog niet genoeg bergen hadden gezien. Maar goed, je kunt niet om een welbespraakt- en belezen man zoals Mack heen, dus gaven we hem zijn zin maar. En dat hij zo belezen is, overigens valt dat nog wel mee want Mack schrijft ‘kaggel met 2 G ’s,…volgens mij is het met 1G…Niet dan? Enfin,…was een kleurrijke dag, veel gezien, veel gelopen en natuurlijk weer het nodige gez…ehhh…gedronken.

Woensdag 16 september Hocheck 2.651 m und Watzman-Mittelspitze 2.713 m. De Watzmann, daar gaat het om, niet deze, maar ook vorige berg expedities in Berchtesgaden. Het is de ultieme uitdaging voor bergwandelaars in en rondom het Berchtesgadenerland. Je kunt er gewoon niet omheen. Als je em ziet,…dan moet je naar boven. Sommigen onder ons hadden tot 3 maal toe een poging gedaan deze berg meester te worden. De Watzmann is de een na hoogste berg in Duitsland met de nodige barrières eer je aan de top staat. We gingen erg vroeg op pad, want Eduard Torenbos  had berekend dat de tocht pakweg zo’n 12 uur in beslag zou nemen. We waren dus vroeg gestart en omstreeks 11.30 uur kwamen de eersten van de groep aan bij het Watzmannhaus (1.930 m). Albert van Heijningen, Mack Bouman en Jan Middelkoop ondernamen een poging tot de top. Onze Kees, die veel later arriveerde omdat zijn ingewanden hem in de steek lieten en om die reden zowat achter elke boom naar het Watzmannhaus gehurkt en genoodzaakt verplichte pauzes moest nemen, bleef achter. Jan Middelkoop kwam tot 2.404 m, Albert van Heijningen haalde de 2.615 m en Mack Bouman, onze Mont Blanc specialist, bereikte de top Hocheck op 2.651 m. Klasse Mack, je flikt het em gewoon.    

Donderdag 17 september Zennokopf  1.756 m, Zwiesel 1.782 m en Gamskögel 1.751 m. Het zou een eenvoudig tochtje worden, de laatste dag in Berchtesgaden. Tijdens het ontbijt nam Jan nog even het parcours door en nam een draconisch besluit: “Albert,…dit gaan we dus niet doen….we zoeken een alternatieve tocht, geen zware tocht als afsluiting” Okay,..Albert stemde in en pakte zijn wandelgids van de omgeving en had al snel een alternatief. Aangekomen bij het startpunt gingen we naar boven. Na een intensieve klim kwamen we aan bij een berghut, bemand door twee Duitse dames met een respectabele leeftijd. Natuurlijk dronken we wat,…en nog wat en vroegen aan een van de dames hoelang de tocht was over de bergkammen, dus van kruis tot kruis. “Minstenes 4 stunden liebe spaziergänger”.

“Aber…hakkelde Albert….hier est geschrieben maximal 2 stunden, und vielleicht weniger“  Nein,…antwoorde de dame,…“Minstenens 4 stunden…“ Okay,…We gingen ons erover beraden en legden het volgende voor: “Gaan we terug ,..of pakken we de kruis- tot kruistocht van twee uurtjes er nog even bij….De keus was snel gemaakt. We trokken onze schoenen aan en klauterden verder. Het werd een intensieve klautertocht, met de nodige obstakels. Op enig moment, lopend over de bergkammen van de hoge bergen van het Berctesgadenerland op een paadje van hooguit 1 meter met links- en rechts diepe ravijnen, luisterde ik naar de hoopgevende- en troostende woorden van onze Albert: “Mannen,…er is geen ruimte voor fouten- of om te struikelen. Loop gewoon over het pad,…dan komt alles goed.” Fijn mens,…die van Heijningen,…daar heb je tenminste wat aan, zeker op zo’n moment! Natuurlijk bereikten we allen het laatste kruis en rusten wat. Vervolgens de weg terug, naar de hut van de twee oude Duitse damentjes. Na strompel, klauter- en klimpartijen vonden we net voor donker, na exact vier uur gelopen te hebben, de hut terug waar we gestart waren met de bergkammentocht. Het oude dametje kwam glimlachend naar buiten gelopen. Zwei stunden?

“Ik had het nog zo gezegd, zei ze…maar jullie geloofden ons niet” Wij kennen de streek hier op ons duimpje en daarnaast wonen we hier meer dan vijftig jaar, dat scheelt. Het was weer een wijze les voor een stel oer eigenwijze commando’s. Als een speer gingen we naar beneden naar de parkeerplaats waar de voertuigen stonden. We dronken daar een paar lekkere pilzen, Kees pakte nog gauw de Hijgpiano (accordeon) en we zaten geruime tijd op het prachtige terras. Helaas was de keuken dicht, dus besloten we in Berchtesgaden onze buiken rond te eten. We sloten deze dag af met een regionaal gebrouwen drankje die qua alcoholpercentage richting 70% ging. De ober zei ons dat op deze schnaps ook straalvliegtuigen kunnen vliegen. De volgende dag voelden we ons inderdaad een vliegtuig, maar dan een neergestort exemplaar…

Vrijdag 18 september: “Time to leave….” Sokken,…ünterhosen, en allerlei andere weglopende spullen werden bij elkaar geraapt en gepropt in de koffer en vervolgens geplempt  in de wagens. We namen afscheid van de beeldschone gastvrouw Manuela en verlieten met weemoed het gebied waar we een schitterende week met elkaar hebben doorgebracht. Om reden dat er de nodige files, wegomleggingen en andere hindernissen waren op de terugreis waren we elkaar uit het oog verloren. Doch tegen het einde troffen we elkaar, door louter toeval, weer bij een wegrestaurant en aten een paar lekker vette braadworsten met een pils. We gingen uiteen en ieder vervolgde z’n eigen weg. Heelhuis arriveerden we allen op de thuisbestemming. We konden terugkijken op een geweldige wandelvakantie en zijn voornemens dit volgend jaar weer dunnetjes over te doen in het Duitse Obersdorf.

“Climb the mountains and get their good tidings. Nature’s peace will flow into you as sunshine flows into trees. The winds will blow their own freshness into you, and the storms their energy, while cares will drop off like autumn leaves”

Tweede Nationale Commando schietwedstrijden in Amerongen 

Voor de tweede keer hebben de maten van Commandovereniging Midden-Holland op zaterdag 7 november in Amerongen de Nationale Commando Schietwedstrijden georganiseerd. Uit alle windstreken waren commando’s afkomstig en waren afgereisd naar het gemoedelijke Amerongen om zich te meten met hun makkers. Onze vereniging was ook dit jaar weer prominent aanwezig met een sterk team.

Aan deze wedstrijd kan worden deelgenomen door alle landelijk erkende Commandoverenigingen. Voor het eerst dit jaar was ook het C.O.W.S. (Commandowandelstichting, voorheen S.W.O.C.) aanwezig. Secretaris / penningmeester Albert van Heijningen schoot uit alle macht, maar wandelen gaat hem doorgaans beter af, ha…ha! Ook de meekomende dames konden zich weer naar hartenlust uitleven op de inpandige bowlingbaan.

Omstreeks 13.00 uur startte de wedstrijd. Ploegsgewijs daalde de deelnemers af naar de schietbanen in de krochten van het grote pand. Getooid met oorbeschermers werden eerst de veiligheidsinstructies uitgelegd. Totaal waren er per deelnemer 20 wedstrijdschoten, waarvan 5 proefschoten. Hiervan waren 10 schoten klein kaliber, en 5 schoten groot kaliber. De schutters werden begeleid door ervaren- enthousiaste schietinstructeurs. Daarnaast was er ook een veiligheidscommissaris aanwezig. Niets werd aan het toeval overgelaten. Volgens de medeorganisator, tevens schietbaanbeheerder Gerrit Essenburg, die ook de scores bijhield,  werd er opmerkelijk beter geschoten als vorig jaar. Goed zaak! Rond 16.30 uur zou de wedstrijd eindigen maar Mack Bouman, die uitkwam voor Commandovereniging Noord-Holland, kwam gehaast binnen om nog snel zijn schoten te lossen. Mack had daarvoor deelgenomen aan de Nationale Schietwedstrijden in Woerden. Rond de klok van vijven werd de wedstrijd beëindigd en kon men ‘vrij’schieten. Er kon onder andere worden geschoten met een oud Marechaussee karabijn kaliber 11.82, een Amerikaanse Riot Gun, een Magnum .357 en M-16 variant en verschillende zwaar kaliber vuistvuurwapens. Geweldig! Men vermaakte zich prima met allerhande wapentuig. Inmiddels was op de eerste verdieping de prijsuitreiking aan de gang. De eerste prijs was natuurlijk weer voor de club uit Zuid-Holland. Alex de Ru schoot zichzelf wederom voor de 2e achtereenvolgende keer naar de eerste plaats. Klasse Lex!

De 2e plaats was voor Cees Freeken,...en de 3e plek was niet snel beslist. Gerrit Essenburg en Bert Verheij,…ja…ja…ook weer van Zuid-Holland, streden fel om deze plek. Tot twee keer toe bleef de strijd onbeslist maar uiteindelijk wist de sluwe Gerrit Essenburg onze Bert net voor te blijven. De 4e plaats was dus voor Bert en de gedeelde 5e plek was voor Mack Bouman, hr. Keuken en hr. Dussen. Proficiat mannen! De wisselbokaal werd door voorzitter Koen Ploeger uitgereikt aan Alex de Ru. Inmiddels was de doorlopende trekking van de loterij van start gegaan. Sommigen hadden mooie prijzen in de wacht gesleept. Daarna was het tijd om gezamenlijk om tafel te gaan voor de overheerlijke stamppotten van Rien en Nel Wammes. De boerenkool met bal gehakt of de zuurkool met worst in combinatie met een koud biertje ging er goed in

In ieder geval kunnen we weer terugkijken op een sportieve, maar vooral kameraadschappelijke schietwedstrijd. Rest mij de organisatie, de schietinstructeurs en de vele vrijwilligers namens onze vereniging te bedanken voor hun bijdrage. Graag tot volgend jaar.

C.O.V. Zuid-Holland

Kees Oskam

Verslag van de 39e Wintertocht Belgische Ardennen

Al voor de 39e keer organiseerde de Paracommando Vriendenkring Regionale Antwerpen op 6,7 en 8 februari jl. hun jaarlijkse wintertocht in de Belgische Ardennen. Voor ons,…‘den Zuid Ollanders’, zoals wij door onze Belgische makkers worden genoemd, was het de vierde keer dat we deelgenoot waren van onvervalst Outdoor Commando evenement. Echter Wim Selen en Carl van den Hooge van Vereniging Limburg overtreffen ons want zij zijn al vele jaren langer van de partij tijdens de ‘Wonderlijke Winter Wandeltochten” van onze gewaardeerde Zuider buren. Een beetje apart moet je natuurlijk wel zijn om vrijwillig in doorgaans de koudste periode van het jaar het warme, huiselijke onderkomen te verwisselen voor een paar nachten buiten bivakkeren en daarbij ook nog een behoorlijke inspanning leveren, maar de winterfanaten gaan deze uitdaging graag aan. En ook dit jaar was het weer in een woord: Geweldig!

Rond vijf uur arriveerden we in vrijdagmiddag 6 februari in Wilrijk, natuurlijk veel te vroeg, tja,….dan maar naar een kroeg om de inwendige mens te versterken. Rond kwart voor zeven stapten we op, en togen naar de gereedstaande bus. Daar plempten we onze rugzakken in het laadruim. Vlot daarna vertrok de bus richting La Roche en Ardenne,…een perfect bosgebied in de Hoge Belgische Ardennen. Rond half tien bij aankomst werd de groep verdeeld in twee teams, deelnemers voor de grote omloop, en deelnemers voor de kleine omloop. Wij namen plaats in de Unimog die ons een stuk verder naar het kampement op ca. 400 m. hoogte bracht. Tent opzetten, warmen bij het vuur en gezamenlijk een pils drinken. De volgende morgen vroeg uit de veren en op pad voor een mars van ca. 20 km. door de schitterende Ardennen. Kaart en kompas, boerenverstand en listigheid bracht ons binnen de tijd terug op het kamp, waar het grote vuur duidelijk zichtbaar was in de donkere nacht. Een heerlijke Belgische stoofschotel met een lekkere Jupiler pils bij het kampvuur doet wonderen, de sterke verhalen volgen dan vanzelf! Rond elven was het tijd om te slapen. De volgende morgen volgde een kleine mars van ca. 12 km. welke eindigde in het pittoreske plaatsje La Roche. Snel werd er een kroeg gevonden waar de kelen nog eens werden gesmeerd en Bob Balloon zijn doedelzak nog eens duidelijk liet horen. Wat een sfeer, fantastisch! Rond enen ‘Time to leave’ want de touringcar stond namelijk al gereed. De busrit was als vanouds, luidruchtig, schaterlachend en erg plezant. Omstreek half vier aankomst in Antwerpen / Wilrijk. Inmiddels was de Unimog, een kleine 4 X 4 Mercedes vrachtwagen met materialen aangekomen. Gezamenlijk werd deze van zijn last ontdaan en de spullen werden opgeborgen. Tijd om afscheid te nemen van onze Belgische makkers met de belofte hier volgend jaar weer te staan voor de mijlpaal van de veertigste Wintertocht!!! Dat belooft een spektakel te worden, dat mag je niet missen! Wij doen ons best om met een grote groep aanwezig te zijn. Interesse neem dan contact op met Coen Jansen of Kees Oskam.

Tekst: Jelle Schepers en Kees Oskam

Achtergrond en historische gebeurtenissen van het Regiment Speciale Troepen en het Korps Speciale Troepen.

Klik op de link: www.wansaoeboen.com

 Ingezonden door:

Jef  Dresens, actief deelnemer van het voormalige nr. 2 Dutch Troop en auteur van dit boek

Nieuw boek over- en voor Indie veteranen     

Het succes van de eerst uitgave noodzaakte de uitgever tot een tweede druk van het boek...

Commando's van de Speciale Troepen

Na het uitroepen van de Republiek Indonesia stuurde de Nederlandse regering in 1945 een troepenmacht naar Nederlands-Indie om het Nederlandse gezag te herstellen. De eerste legereenheden bestonden uit oorlogsvrijwilligers die zich direct na de bevrijding van Zuid-Nederland hadden aangemeld. Veel van hen waren reeds ingezet bij de bevrijding van de Noord-Nederlandse provincies.

Een groep van deze vrijwilligers sloot zich in Indie aan bij het in 1946 opgerichte Depot Special Troepen van het KNIL voor het volgen van een commando opleiding.  Het depot kreeg opdracht om orde en rust te herstellen in de eilandengroep. In zeer onrustige gebieden vochten zij onder de regelementen en toepassingen van de staat van oorlog, afgekondigd door de gouverneur-generaal in Indie. De lotgevallen van dit onderdeel tijdens de periode 1946 tot medio 1948 worden door Jef Dresens beschreven in Commando's van de Speciale Troepen.

Met het te boek stellen van de belevenissen van deze jongemannen tijdens een bewogen periode in de Nederlandse geschiedenis, hoopt de auteur een bijdrage te leveren aan een beter begrip voor hen die drie jaren van hun jonge leven in de tropen doorbrachten en die nu Indie-veteranen worden genoemd. Het boek is gebaseerd op ware gebeurtenissen.

De recensies, o.a. in het veteranenblad Checkpoint liegen er niet om:

Commando's van de Speciale Troepen door Jef Dresens uit Meersen (Limburg), 164 pagina's 148 x 210, € 16,50 (verzendkosten € 3,-) Bureau Kirja, ISBN 90-777764-41-0. Te bestellen bij de uitgever telefoon: 0226-31 41 19 of via www.kirja.nl. Daarnaast kunt u rechtstreeks via Jef Dresens bestellen via e-mail:jefdresens@wanadoo.nl of telefoon 043- 364 26 68.

Ingezonden op: 26 januari 2008 

Van onze maat, en collega Albert Onink, webmaster van www.voc-midden-nederland.nl ontvingen wij een zeer interessante weblink met veel gedetailleerde informatie over de 2e wereldoorlog.

http://www.strijdbewijs.nl/

Redactie

 Commando T-shirts:

Het SWOC heeft nog een aantal fraaie Commando T-shirts in de aanbieding. Het betreft een eenmalige oplage dus een beperkt aantal exemplaren!

Deze prachtige T-shirts hebben een afbeelding van het commandomonument (Commando Memorial in Schotland).

Indien jullie in het bezit willen komen van dit echte collecters item, maak dan € 7,50 over naar rekening nummer 90 43 301 33 t.n.v. SWOC te Ammerzoden. Het T-shirt wordt dan per omgaande zonder portokosten naar jullie opgestuurd.

Let op! Wel graag de kleur- en de maat vermelden

De volgende T- shirts zijn voorradig: 

Groen in de maten;   152-164-S-M-L-XL-XXL

Wit in de maten;       L-XL-XXL

Grijs in de maat;       XXL

Met vriendelijke groeten,SWOC Ammerzoden

Number Two Dutch Troop Achtergrond en info:

Ga naar de link: http://www.militair.net/Oorlogen/Tweede%20wereldoorlog/No.%202%20Dutch%20Troop/

Verslag van een Elementaire Commando Opleiding:

(Kijk ook verder op deze interessante site van oud commandoTheo Naus)

http://members.home.nl/theonaus/KCT04nl.html  

Ingegeven op: 2 december

Achtergrond verhalen- en foto's over de zgn. 'Indie periode'

http://home.wanadoo.nl/fransberings/indonesie.htm